Als praten even niet lukt

Kinderen en jongeren communiceren niet altijd makkelijk, zeker niet mondeling en direct.

Ze klappen dicht en trekken zich terug in hun eigen wereld, terwijl ze de steun van hun ouders juist nodig hebben. Soms herkennen ze hun eigen gevoelens ook minder goed — bijvoorbeeld bij autisme of AD(H)D — en helpt de app om er alsnog woorden aan te geven.

Via de app registreren gaat vaak makkelijker dan het hardop zeggen. Die ene drempel is precies wat er nu vaak voor zorgt dat er niets gedeeld wordt.

Je weet het al voordat je vraagt

Vaak zie je als ouder wel dát er iets speelt. Je bezorgdheid uit zich dan in vragen stellen — en precies daar loopt het spaak: je kind weet vaak zelf niet hoe het komt, of schaamt zich om het te vertellen.

Doordat je kind zijn gevoel al heeft geregistreerd, ben je al op de hoogte van wat er speelt. De eerste stap is dan gezet: je kind hoeft niet meer te bedenken hoe het dat onder woorden moet brengen.

Het geeft jou ook tijd. Je kunt de reflectie van je kind eerst een plaats geven en daar rustiger op reageren dan in een direct gesprek zou lukken.

Zo helpt het thuis

Je hoeft niets te installeren wat je kind niet wil. Je kind bepaalt zelf wat het deelt, en jij ziet alleen dat.

  1. Je kind registreert

    Een kleur, eventueel een woord of een korte toelichting. Meer hoeft het niet te zijn.

  2. Jij wordt uitgenodigd

    Je kind nodigt je uit voor zijn netwerk. Vanaf dat moment zie je wat het met jou deelt — niet meer dan dat.

  3. Jullie praten verder

    Het gesprek begint bij iets wat er al ligt, in plaats van bij "hoe was je dag". Dat scheelt allebei een hoop uitleggen.

Bouw aan een sterkere band met je kind.

Door gevoelens te delen via de Gevoelsthermometer groeit de verbondenheid elke dag een beetje meer.